Februari 2011:
Een klein jaar geleden zijn er bij Nick foto's gemaakt
van zijn achterste kiezen. Dit om te kijken of er voldoende ruimte zou
zijn wanneer zijn verstandskiezen door zouden komen zodat niet zijn
keurig rechte gebit weer scheef gedrukt zou worden. Vervolgens hoor je
dan een jaar helemaal niets meer totdat er deze maand ineens een oproep
in de bus valt om een week later naar Karlstad naar de kaakchirurg te
komen voor een operatie.
Operatie? Wordt daar niet eerst even over overlegd? Wat
voor operatie? Halen ze alle verstandskiezen weg of maar één?
Communicatie op z'n Zweeds!
Dus eerst maar weer eens bellen wat nu exact de bedoeling
was. De onderste twee verstandskiezen moesten worden getrokken om
zodoende te voorkomen dat er op latere leeftijd teveel druk zou kunnen
komen op de kiezen ervoor. Wat ook scheelde is dat wanneer ze dat nu
zouden doen het nog gedekt zou worden door de försäkringskassan (hier is
iedereen van rijkswege verzekerd). Voor kinderen tot 18 jaar zit het
gebit hierbij in en Nick wordt natuurlijk komende zomer 18.
Dus op naar Karlstad en eruit met die twee kiezen. Het
sneeuwde verschrikkelijk en dat had op de parkeerplaats van het
ziekenhuis één voordeel! De parkeerautomaat accepteerde geen VISA of
Mastercard (komt dit nog voor?...ja hoor in Karlstad wel!). Door de
sneeuw echter was er toch niets in de auto te zien dus een knappe
Zweedse parkeerwachter die kon constateren of er wel of geen
parkeerbonnetje achter de ruit zat.
Het trekken van de kiezen was vrij vlot geregeld en Nick
heeft er eigenlijk niet veel last meer van gehad.

De Rally van dit jaar is eigenlijk een beetje aan ons
voorbij gegaan. Natuurlijk hebben we wel auto's gezien maar het was
opvallend veel rustiger dan andere jaren. Ook in de week voor de Rally hebben we
weinig beweging gezien en mogelijk heeft dit te maken met wederom het
grotere gebied waar de rally nu wordt gereden. Wel hebben we in de
week voor de Rally weer erg veel sneeuw gehad en het was lekker koud dus
de omstandigheden waren super!

....er lag in ieder geval voldoende sneeuw.....
Wanneer je een nieuw paspoort nodig hebt dan hoef je in
Nederland alleen maar even naar de gemeente. Hier in Zweden gaat dat
natuurlijk niet en moet je naar Stockholm. Als vergelijking voor
Nederlandse begrippen: je rijd 's avonds even van Breda naar Parijs en
de volgende dag weer terug. Omdat we de vorige keer met Rommy haar
paspoort vrij weinig tijd hadden om op tijd in Stockholm te zijn hebben
we er dit keer voor gekozen om te overnachten in Stockholm en er
vervolgens een dagje Stockholm van de maken. We hadden van kennissen
gehoord dat er een heel leuk hotel/hostel was in een oude gevangenis.
Daar hebben we dus, voor het eerst van mijn leven, achter de tralies
geslapen. De gevangenis Långholmen staat op een eiland midden in
Stockholm en dateert al uit 1724.

Het oude gebouw is nu helemaal gerenoveerd maar heeft tot
1975 nog dienst gedaan als gevangenis.

Het is een oude vleugelgevangenis geweest met drie
verdiepingen cellen boven elkaar. Nu zijn er "hotel" kamers waarbij er
van twee cellen telkens één is gemaakt en waarbij dan één cel gebruikt wordt voor
douche- en toiletruimte. Onze cel met nr 330 had dus twee deuren waarvan
er maar één gebruikt kon worden.

In de cel zat een redelijk authentiek stapelbed (bovenste
bed is opklapbaar) maar voor de rest alles nieuw. Zelfs Wifi voor
internet was aanwezig.

Rechts achter Rommy had je een doorgang naar de sanitaire
ruimte met wastafel, douche en toilet. Prima geregeld dus en wel relaxed
wanneer je de volgende dag lekker kunt uitslapen en ontbijten voor je
Stockholm ingaat op zoek naar de Nederlandse ambassade.
We hebben de auto bij de gevangenis laten staan en zijn
lopend de stad ingegaan. Eerst even de juiste pasfoto's laten maken want
dat komt voor de nieuwe "biometrische" paspoorten nogal precies tegenwoordig. Gelukkig hadden
we van de ambassade een adresje vlakbij gekregen van een dame die exact wist hoe de
foto's moesten zijn. Daarna naar de ambassade alwaar bleek dat ik niet
het juiste uittreksel van Skatteverket bij me had. Dat kon gelukkig via
een fax geregeld worden en terwijl ik bezig was het zetten van een
handtekening en het nemen van digitale vingerafdrukken had ik in de
andere hand de telefoon en was ik doende met het afspreken van een
kanotocht voor 10 personen. Hoezo mannen kunnen niet twee dingen
tegelijk?
Helemaal vlekkeloos ging het ook niet maar het was wel
leuk om te zien hoe de vriendelijke dame aan de andere kant van het glas
met haar handen duidelijk probeerde te maken welke vinger ik waar op het
apparaat moest leggen terwijl ik mijn uiterste best deed om te volgen
wat de jongeman in mijn oor probeerde duidelijk te maken terwijl links
van mij Rommy mij probeerde te vertellen dat ik maar even moest zeggen
dat ik terug zou bellen. Al met al is het allemaal gelukt en waren we om 11.30 uur
alweer klaar. Klaar voor een middagje Stockholm.

In de Gamla Stan (Oude Stad) konden ze vroeger ook erg dicht op
elkaar bouwen. Gamla Stan ligt op een eiland midden in Stockholm. Hier
omheen is later de rest van Stockholm gebouwd.

Het koninklijk paleis is gelegen midden in de Gamla Stan en
hier konden we het wisselen van de wacht meemaken (heel toevallig was
het net bezig toen wij erlangs liepen).

Het Nobel Museum in de Gamla Stan vlakbij het paleis

Wanneer je dit zo ziet dan zou het ook in Amsterdam
kunnen staan.

We hebben veel kilometers gemaakt maar een heerlijke dag
gehad.
Rond 18.00 uur waren we weer bij de auto en zijn we, na
het ophalen van de bagage, weer richting Värmland vertrokken. Onderweg
nog even bij the big M langs geweest om om een hapje te doen en rond
22.15 uur waren we weer in de rust van Edebäck. De jongens hadden de
webshops keurig netjes bijgehouden dus dit kunnen we vaker doen ;-)
Afgelopen week zaten we alweer 5 jaar in Zweden. Ik had
er helemaal niet bij stilgestaan maar toen er gourmetingrediënten op het
boodschappenbriefje stonden ging ook bij mij het licht aan (na nog een
kleine extra hint dan)! Ja, wij mannen schijnen niet altijd even goed te
zijn in het onthouden van belangrijke data.....
Vijf jaar Zweden en niemand wil terug naar Nederland
(buiten die ene week per jaar dan).
Nick heeft weer een nieuwe vriendin en heeft het erg naar
de zin op het Gymnasiet. Hij weet nog steeds niet wat hij worden wil
maar het moet in ieder geval veel geld opleveren en niet teveel arbeid
kosten.
Frank draait prima in groep 8 en is zich aan het opmaken
voor het laatste jaar. Daarna gaat hij ook naar het Gymnasiet en
waarschijnlijk gaat ook hij Natuur en Wetenschappen doen. Hij hoopt dat
hij deze zomer weer gewoon kan voetballen zonder al teveel last te
hebben van zijn linker knie.
Rommy en ik? Ach, wij hebben ondertussen wel duidelijk
gemaakt dat we prima samen een bedrijf kunnen runnen en 24 uur per dag
bij elkaar kunnen zijn zonder elkaar de hersens in te slaan. We hebben
ondertussen een bedrijf dat qua groei binnenkort vervolgstappen moet
gaan plannen en kijken uit naar nieuwe uitdagingen die dit weer met zich
mee gaat brengen.
Al met al was de gourmet weer heerlijk, heeft iedereen
het nog naar de zin en zijn er nog uitdagingen genoeg.....
Vergeet niet
ons gastenboek te tekenen.