Mei 2010
Woendag 5 mei:
Begin van deze maand waren we uitgenodigd om mee te
werken aan de Landsbygdsriksdag (heel veel punten in scrabble). Dit is
een verzameling van heel veel organisaties die iets van doen hebben met
het behoud en de ontwikkeling van dorpskernen, kleine gemeentes, het
platteland, etc... Op Europees niveau is er tweejaarlijks een
conferentie en die werd dit jaar gehouden in Sunne. Op woensdagavond
kwamen de internationale gasten aan en waren wij als nieuwe succesvolle Zweedse
onderneming met buitenlandse eigenaars gevraagd om de gasten
mede te ontvangen en daarna aan te schuiven aan het diner.
Tijdens de openingstoespraken werden Rommy en ik als
enige speciaal voorgesteld en daar krijg je dan toch best wel een beetje
een kleur van. De toespraken werden opgeluisterd door de muziekacademie
uit Sunne.
Hieronder het stukje wat over ons, nav onze medewerking
aan deze dagen, weer in de krant heeft gestaan (goed voor de lezers die
ook hun Zweeds even willen oefenen).
I
ett rött hus i Gunnerud alldeles intill länsväg 62 har holländarna Alex
och Rommy Wedzinga förverkligat sin dröm. De bytte ut kontorsjobben
hemma i Holland, tog sitt pick och pack och flyttade till de Värmländska
skogarna för att starta en butik för friluftskläder.
2003 köpte paret Wedzinga hus i Edebäck nära Ekshärad och här hittade de
hem. I Holland jobbade Rommy på
ett poliskontor och Alex var chef på en ungdomsanstalt. Men de kände
båda att de längtade bort, att de ville göra något nytt. Sommaren 2005
köpte de huset som senare kom att bli deras fysiska butik. Då började de
fundera kring vad för verksamhet de skulle kunna starta upp i byn.
– Vi
visste att vi skulle behöva starta eget om vi flyttade, det finns inte
mycket jobb, speciellt inte eftersom vi inte kunde så bra svenska då,
säger Rommy Wedzinga.
Vilka var möjligheterna? Värmland är ett landskap med mycket vatten och
natur, många semesterhus och många tyska, danska, hollandiska och
norska turister. Men ingenstans i mellersta Värmland fanns det en
friluftsbutik. När idéen väl var kläckt gjord de flera
marknadsundersökningar, pratade med friluftsbutiker i Karlstad och med
människor i bygden.
– Det är jätteviktigt att göra när man ska starta ett företag,
konstaterar Alex Wedzinga.
De insåg också direkt att det inte skulle räcka med den fysiska butiken
för att få ihop till brödfödan och startade därför också en webbshop.
– Utan den skulle det inte gå att driva det här företaget, säger Alex
Wedzinga.
I maj 2006 slog de upp portarna till butiken Route 62 och nu mer har
Alex Wedzinga två minuter till jobbet i stället för två timmar. Efter
starten har de gått spikrakt uppåt.
– Enligt affärsplanen vi gjorde skulle vi gå med vinst tredje året, men
det hade vi klarat redan efter år ett. Finanskrisen har inte märkts av
hos oss, säger Alex Wedzinga och ler.
Under somrarna står den fysiska butiken för ungefär 60 procent av
försäljningen. Under vinterhalvåret drar webbshoppen det stora lasset
och står för 90 procent av försäljningen. Sidan har de köpt av en
webbutvecklare och den finns på tre olika
språk. Svenska, holländska och engelska.
– Märken som Fjällräven och Haglöfs är kända utanför Sverige. Och för de
länder som har euro blir det billigt att handla, säger Alex Wedzinga.
Att de kombinerar webbshop med en fysisk butik ger också stora fördelar.
– De varor vi säljer på hemsidan har vi alltid i lager här i butiken,
kunden behöver aldrig vänta.
Varje dag kommer Posten och hämtar paket som skickas ut till kunder i
Sverige och Europa. Populärast är den eviga klassikern,
Fjällrävenryggsäcken Kånken.
– Vi säljer runt 400 sådana om året, berättar Rommy.
Innan deras liv tog en ny vändning i Gunnerud så hade ingen av dem
tidigare erfarenhet av att driva ett företag. Men det mesta har gått bra.
Till en början hade de en revisor som hjälpte till med bokföringen, nu
mer sköter Rommy den
själv. Varje dag tar de emot, förpackar och skickar iväg varor, samt
uppdaterar hemsidan själva.
– Vi vill göra det här bara vi två, säger Alex Wedzinga.
• Men kan det inte vara jobbigt att jobba så nära varandra när man också
lever ihop?
Nej, det här är vad vi vill. Tidigare var Alex borta väldigt mycket och
kom hem sent på kvällarna. Det här är ett bättre liv, säger Rommy Wedzinga.
Vrijdag 7 mei:
Vrijdag moest ik al om 6.45 uur de deur uit want ik werd
om 8.00 uur in Sunne verwacht. Ik zou twee seminariums houden. Eén voor
de Zweedse gasten en één voor de internationale gasten. Het onderwerp
was: "hoe start je een succesvol bedrijf midden op het platteland"
Beide keren had ik een volle zaal en werd er aandachtig
geluisterd, gefilmd en aantekeningen gemaakt. Natuurlijk komen er na die
tijd verschillende mensen naar je toe die meer informatie willen hebben
of willen weten of je dit ook op andere plaatsen zou willen/kunnen
vertellen. Ze vonden de duidelijke en heldere uitleg (geheel on-Zweeds)
erg prettig. Ik heb maar aangegeven dat we ook nog een bedrijf te runnen
hadden dus niet veel tijd hebben voor dit soort extra bezigheden ;-)
Zaterdag 8 mei:
Vandaag zouden er twee bussen langskomen om ons bedrijf
in de praktijk te zien en om natuurlijk het hele verhaal over Route62 te
horen, De eerste bus kwam netjes op tijd en zat vol met geïnteresseerde
mensen uit voornamelijk kleine Zweedse gemeenten. Waar hun interesse
naar uitging was om te weten waarom buitenlanders naar Zweden komen en
vervolgens een bedrijf starten. In gespreken met deze mensen blijkt dat
ze echt geen benul hebben waarom bijvoorbeeld Nederlanders naar Zweden
komen. Zij denken nog steeds dat, wanneer je als Zweedse gemeente naar
een Nederlandse beurs gaat en je jezelf daar presenteert, dat er dan
vanzelf drommen met Nederlanders naar jou gemeente willen emigreren. Dat
het voor veel Nederlanders begint met vakantie en uiteindelijk
doorontwikkelt naar een emigratie was compleet nieuw voor ze. Wanneer je
dus investeert in het zijn van een aantrekkelijke gemeente voor
toeristen en toeristische bedrijven dan heb je veel meer kans dat die
buitenlander komt kijken.
De bus die 's middags zou komen hebben we nooit gezien
(mogelijk dat hier toch iets in de communicatie niet goed was gegaan).
Al met al een leuke ervaring om dit zo eens mee te mogen
maken.
Begin mei kwamen ook de nieuwe boten weer binnen.
Allemaal weer netjes ingepakt in kratten en we hebben dus weer het
nodige hout om het één en ander van te bouwen (kijk maar in de kas).
Het aantal kajaks hebben we voor dit jaar gelijk gehouden
en het aantal kano's hebben we met 1 verhoogd. Dit verhogen van de
aantallen hebben we de afgelopen jaren ook gedaan en we blijven nog
steeds volgeboekt raken. Veel meer boten kunnen we echter niet in de
verhuur doen want dan is het immers niet meer te plannen qua
personeelsinzet en tijden.
Leuk setje toch zo..?
De rest leggen we dit jaar achter de schuur thuis.
De eerste tochten zijn ondertussen alweer geweest en we
hebben morgen zelfs een groep van 27 mensen voor 3 dagen van de
universiteit van Örebro. En ja, eind juli zijn we alweer volgeboekt....
Vorig jaar hebben we met de groentetuin niet echt veel
geluk gehad. Het was gewoon allemaal te koud en te nat geweest. Dit jaar
pakken we het anders aan. We hebben een oude kas op de kop weten te
tikken (bedankt Mark en Roos) en kweken het zaaigoed eerst even lekker
op.
De kas heeft een inrichting van Linder gekregen waardoor
alles lekker van de grond af is en een ideale werkhoogte heeft. We
hebben er zelfs een vlonder in gemaakt waardoor je ook mooi droog en
schoon staat.
Momenteel hebben we radijs, rettich, tomaat, bloemkool,
prei, boontjes, sla, boerenkool en aardbeien in de kas. Wanneer het
eerste wordt uitgeplant kunnen we de volgende oogst zaaien van de radijs
en sla.
Het heeft even mogen duren maar ook hier is het nu
voorjaar......
Alles wordt weer groen: boompjes in de
tuin op 15 mei
en dezelfde vandaag op 30 mei.
De kano's waren net binnen en we konden direct van start
met de eerste tochten. De allereerste tocht was geboekt door mensen uit
Rotterdam. Omdat ik natuurlijk zelf ook in Rotterdam geboren ben
verwacht je dus een paar kanjers te krijgen.
Het begon al met het probleem van één dag te vroeg komen.
We zouden even langs de winkel om een paar verhuurfietsen te
overhandigen en daarna door naar Frank zijn voetbalwedstrijd. Toen we
bij de winkel aankwamen stonden daar niet alleen de huurders van de
fietsen te wachten maar tevens de huurders van de kano's van maandag. Ze
hadden geluk dat ik ze direct kon helpen alhoewel dit wel betekende dat
ik richting Sysslebäck moest en dus niet naar het voetbal kon.
De maandag werd echter ook overhoop gegooid want
maandagmiddag ging de telefoon. Of ze weer konden worden opgehaald want
het was erg koud en nat en ze hadden er genoeg van. Dus op maandagmiddag
weer omhoog om ze in Ambjörby weer op te pikken. Ik hoefde het niet te
zeggen want ze riepen het zelf al...........WATJES....;-) Volgens mij
hebben ze zich de rest van de week prima in de omgeving vermaakt.
Het weer is na die maandag alleen maar zonnig geweest en
de andere gasten hebben zich prima vermaakt.
Gasten van de tweede boeking bij terugkomst voor ons
huis.
We hadden er al een tijdje weer zin in en eindelijk was
het weer zover. We konden weer BBQ-en! We hebben onszelf immers niet
voor niets zo'n luxe apparaat cadeau gegeven. Vorige week zaterdag was
het redelijk weer met goede temperaturen en dus is hij weer van stal
gehaald, schoongemaakt en in gebruik genomen.
Helaas heeft als dat vlees op Nick een wat vreemde
uitwerking!
Heerlijk was het en we hebben onszelf beloofd om hem dit
jaar intensief te gaan gebruiken.
Deze maand moest Frank weer op PRAO. Dit is
praktijkwerkervaring opdoen. Hij heeft dus weer lekker drie dagen in de
winkel kunnen helpen met opruimen van binnenkomende bestellingen (veel
zomerorders laten we altijd na 1 mei komen ivm de inventarisatie op 30
april) en het poetsen van de fietsen die de hele winter in de schuur
hadden gestaan. Dat was nog veel werk want ze waren eind vorig seizoen
nog uitgeleend aan iemand die er een dag downhill mee had georganiseerd
en ze vervolgens had "schoon"gespoten met een hogedrukspuit. Dus alle
remmen deden het niet meer, alle kabels zaten vast en ze zagen er niet
uit. Dit soort verhuur doen we dus niet nog eens. Frank heeft het lekker
naar de zin gehad en heeft zelfs vrijwillig vrijdags toen hij vrij was
ook nog geholpen toen mams naar de accountant was om te helpen (ja, dat
doet ze ook nog wanneer het mogelijk is).
Frank is verder nog erg druk met voetbal. Hij doet dit
dan ook zeer verdienstelijk en wordt zelfs door het oudere team gevraagd
om mee te spelen wanneer er mensen tekort zijn. En zo kun je het zo maar
hebben dat je dinsdag training hebt, woensdag een wedstrijd, donderdag
weer training, vrijdag een wedstrijd, zaterdag even rust hebt en zondag
weer een wedstrijd.
Voor Nick was het eindelijk zover dat ze op schoolreisje
konden. U weet wel dat schoolreisje wat in eerste instantie naar Turkije
moest gaan en waar ze al een jaar lang mee bezig waren om via allerlei
wegen geld bij elkaar te schooien. Verkoop van sokken, plastic zakjes,
snoep, koeken, en noem maar op. Uiteindelijk is het de Göteborg geworden
en hebben ze een erg leuk weekend gehad.
Eindelijk is het dus weer voorjaar met redelijk veel zon
en temperaturen tussen de 10 en 18 graden. Het heeft natuurlijk wel als
nadeel dat het gras ook de grond weer uitbarst en we toch zeker twee
avonden per week aan het maaien zijn.
Het blijft alweer licht tot zo rond 24.00 uur en 's
morgen is het alweer zo vroeg licht dat ik in ieder geval niet kan
vertellen hoe vroeg de zon weer opkomt omdat ik dan de ogen nog dicht
heb!
Vergeet niet
ons gastenboek te tekenen.
